Een heftige gebeurtenis of trauma kan zich diep vastzetten in je lichaam en zenuwstelsel. Veel mensen leren al vroeg sterk te zijn, zich aan te passen of gevoelens weg te stoppen om overeind te blijven.
Wat ooit nodig was om te overleven, kan later zorgen voor het gevoel dat je voortdurend moet volhouden, terwijl je vanbinnen langzaam uitgeput raakt, vastloopt of steeds verder verwijderd raakt van jezelf.
Trauma gaat niet alleen over wat er gebeurd is, maar ook over wat te veel was om alleen te moeten dragen. Spanning, emoties en overlevingsreacties kunnen zich daardoor diep vastzetten in je lichaam en zenuwstelsel — waardoor je lichaam blijft reageren alsof je nog in die situatie zit.
Veel mensen hebben al geprobeerd hun ervaringen te begrijpen, erover te praten of denken dat ze het inmiddels verwerkt hebben. In de praktijk blijkt echter vaak dat de diepere emotionele lading nooit echt is verwerkt.